വാകമരപ്പൂക്കള്‍ വീണ വഴി...

വാക മരപ്പൂക്കള്‍ വീണ ആ വഴിയിലൂടെ ചെറിയ കുടയും ചൂടി നടക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ നിറയെ ആകാംക്ഷയും അതോടൊപ്പം സന്തോഷവുമായിരുന്നു. വഴിയില്‍ നിറയെ ചെളിവെള്ളം . പുതിയ ഷര്‍ട്ടിന്റെ പുറകില്‍ വരെ ചെളിവെള്ളം തെറിക്കുന്നുണ്ട്.... അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. .. അപ്പോളും മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കൂടെ അമ്മയും പെങ്ങളുമുണ്ട്... എന്തായിരിക്കും സ്ക്കൂളില്‍ ഉള്ളത്...... ചേട്ടന്മാരെയും ചേച്ചിമാരെയും പോലെ ഒത്തിരി പുസ്തകങ്ങളും ഒക്കെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു സ്കൂളില്‍ പോകണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. ആദ്യത്തെ ദിവസമാണെന്ന് പറഞ്ഞു അതൊന്നും അമ്മ തന്നില്ല.. അതിന്റെ ഒരു ദേഷ്യവും സങ്കടവുമൊക്കെ മനസ്സിലുണ്ട്...

ഈ നടപ്പൊന്നു തീരുന്നില്ലല്ലോ... ഒത്തിരി സമയം ആയപോലെ തോന്നി.. സ്കൂളിലേക്ക് ഇനിയും ഒരു പാടു ദൂരം ഉണ്ടോ? കൂടെ നടക്കുന്ന ചേച്ചിമാര്‍ക്കും ചേട്ടന്മാര്‍ക്കും വലിയ മടുപ്പൊന്നും കാണുന്നില്ല..

അകലെ പള്ളികൂടം കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലൊരു പൂത്തിരി പോലെ.. ഒരാരവം ചെവിയിലേക്കെത്തി... അവിടവിടായി ഓടിക്കളിക്കുന്ന ചേട്ടന്‍മാരും ചേച്ചിമാരും .. ഇനി മുതല്‍ ഞാനും ഇവിടെയീ പള്ളിക്കൂടത്തിലാണ്‌.... ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ ആണെങ്കിലുംഇനി മുതല്‍ എനിക്കും കുടയും പുസ്തകങ്ങളുമായി പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ പോകാമല്ലോ..ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ തന്നെ വലിയ സന്തോഷം തോന്നി..

അമ്മയൊക്കെ എന്നെ തനിച്ചാക്കി തിരിച്ചു പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ കുറച്ചു സങ്കടം തോന്നി.കുറച്ചു പിള്ളേര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ കരയുന്നുമുണ്ട്... ക്ലാസിലേക്ക് വരാന്‍ പോകുന്നത് കറിയ സാര്‍ ആണെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു.. നല്ല അടി തരുന്ന സാര്‍ ആണെന്നാണ് അപ്പുറത്തെ വീട്ടില്‍ അഭിലാഷ്‌ പറഞ്ഞത്. (അഭിലാഷും ഞാനും ഒരു ദിവസം ജനിച്ചതാണ് കേട്ടോ..അവനെ ഒരു വര്‍ഷം നേരത്തെ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ ചേര്‍ത്തതാണ്... അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ്‌ അവനോടുള്ള അസൂയ).

മെലിഞ്ഞ കറിയ സാര്‍ ക്ലാസ്സില്‍ കേറി വന്നപ്പോള്‍ ശരിക്കും പേടി ആയിരുന്നു...

ദിവസങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ഓടി പോകുന്നു... സാറിന്റെ അടി ഇടക്കിടെ കൊള്ളാറുണ്ട്..സാര്‍ പറയും ഉദയന് ചെണ്ടക്കപ്പയുടെ കാര്യം മാത്രമെ ഓര്‍മയുള്ളൂ എന്ന്. അതിന് കൂട്ടുകാരുടെ കളിയാക്കലും ഇഷ്ടം പോലെ കേള്‍ക്കാറുണ്ട്....എന്തൊരു നാണക്കേട്‌...ഇതൊക്കെ പെട്ടന്ന് കാണാതെ പഠിക്കാനുള്ള എന്തെങ്കിലും മന്ത്രം ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞു തന്നെന്കിലെന്നു അറിയാതെ ആശിച്ചു പോയി.. ......

ആദ്യത്തെ താല്‍പ്പര്യമൊക്കെ പെട്ടന്ന് പോയി....ഇപ്പോള്‍ സ്കൂളില്‍ എങ്ങനെ പോകാതിരിക്കാന്‍ പറ്റും എന്നതിലായി ഗവേഷണങ്ങള്‍.. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ കുറെ കരച്ചിലൊക്കെ പാസാക്കി നോക്കും. ഒരു കാര്യവും ഉണ്ടായില്ല..

പള്ളിക്കൂടം വിട്ടു അവിടെയും ഇവിടെയും ഒക്കെ കറങ്ങി വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അതിനു വഴക്ക് വേറെ..മാങ്ങയൊക്കെ പഴുക്കുന്ന കാലമായപ്പോള്‍ താമസം കൂടും. വീട്ടില്‍ നിന്നും അടിയുടെ എണ്ണവും കൂടാറുണ്ടായിരുന്നു........
വാകമരപ്പൂക്കള്‍ താമസിയാതെ തന്നെ കരിഞ്ഞു....മഴയൊക്കെ മാറി.. വഴികള്‍ തെളിഞ്ഞു....ഇനിയും ഒത്തിരിയുണ്ട് പറയാന്‍.. ഓര്‍മ്മകള്‍ തെളിഞ്ഞു വരികയാണ്‌....
അത് പിന്നീട് പറയാം...